L'heure africaine...
De Europese stiptheid van Namoine heeft slechts vier dagen stand gehouden. Afspraken worden nu gepland, maar het uur blijft steeds een verrassing.
Zo stonden we zaterdag om 7u30 paraat, om pas om 10 uur effectief te vertrekken. Toen we even later vijftien minuutjes moesten wachten, bleken dat ook Afrikaanse minuutjes te zijn: drie kwartier later zaten we nog op de stoep. Gelukkig is er steeds die fascinerende Afrikaanse drukte om ons heen, dus kans om ons te vervelen is er niet.
Stand van zaken
Na een bezoek aan zowat alle instanties die rechtstreeks of onrechtstreeks betrokken zijn bij het project, verschijnt aan de horizon stilaan een beeld van het uiteindelijke project. Het is nog steeds wazig, maar we hebben dan ook nog wel eventjes.
Zoals het er nu voor staat denken we aan het oprichten van een cybercafé dat tevens ook opleidingen aanbiedt. Eén van de grote uitdagingen wordt daarbij om de drempel niet te hoog te leggen voor de modale Togolees, en toch kwalitatieve opleidingen te bieden. Het doelpubliek bestaat uit studenten die de kans niet hebben om naar de universiteit te gaan, maar toch de capaciteiten en motivatie hebben om een praktische opleiding te volgen die leidt naar een mooie job. De vijver waarin we vissen is dus erg groot.
Het concept is dus redelijk afgelijnd, maar vooral de praktische organisatie is voor ons moeilijk in te schatten. Welke voorkennis hebben de leerlingen? Hoeveel kost een leerkracht? Op welke manier kunnen we de leerkrachten rekruteren en opleiden? Waarschijnlijk is er voor dit aspect een mooie rol weggelegd voor één of meerdere stagairs van onze opleiding.
RAFFIA
Eén van meest gerespecteerde NGO's in de streek is RAFFIA. Deze lokale NGO heeft nauwe banden met Vredesleilanden en 11.11.11.
Ze zijn er in geslaagd om de landbouwers van de hele regio een stap vooruit te laten zetten. Door hen te verenigen, door informatie te verstrekken, en door het aanreiken van eenvoudige werktuigen is de leefkwaliteit een flink stuk verhoogd. Door een stijging van het rendement kunnen boeren nu zelf ook een deel van hun oogst verhandelen en zo een minimaal inkomen verzamelen. Dat maakt ook dat de kinderen de mogelijkheid en de tijd krijgen om naar school te gaan.


