Professionele Bachelor ICT aan de KaHo Sint-Lieven

Hier in het noorden van Togo, wordt op zondag in principe niet gewerkt. Daarom stond maandag een bezoek gepland aan de dorpen tegen de grens van Burkina Faso.

Het bezoek staat volledig los van het project, maar onze begeleider deden we op die manier een groot plezier: z'n volledige familie woont in deze regio.

Kenners van het genre hebben deze erg typische huttendorpen waarschijnlijk reeds op de lijst van UNESCO zien staan, maar de realiteit overtrefte zoals zo vaak de stoutste verwachtingen. Dat gold ook voor de temperatuur, die voor de blanke bezoekers extra z'n best deed: 43° C in de (zeldzame) schaduw.

Het bezoek moest ons ook duidelijk maken dat Togo wel degelijk reeds een grote modernisatie achter de rug heeft, maar dat er nog veel werk aan de winkel is.

Net zoals in de rest van Togo het geval is, heerst hier grote armoede. Maar in deze streek is het een misvatting als je dat associeert met honger. Togo heeft een rijke vegetatie, en zelfs in het dorre noorden wordt de grond heel intensief bewerkt. De tussenregio is zelfs erg gekend voor z'n fruit. Armoede betekent hier vooral dat er geen geld is om de levensstandaard te verhogen. Veel families hebben de grootste moeite om uit de vizieuze cirkel van geen geld/geen onderwijs/slechte job/geen geld/ ... te raken.

In het dorp waar onze gids van afkomstig is, kregen we een unieke kans om contact te leggen met enkele van de bewoners. Een digitaal fototoestel hadden sommige van de bewoners nog nooit gezien.

De cultuur die heerst in zo'n authentiek dorp is uiterst hilarchisch. De oudste heeft als dorpoverste steeds het laatste woord. Leden van de stam die bijvoorbeeld willen trouwen, moeten daarvoor steeds de toestemming vragen, zelfs al woont m'n honderden kilometers verder. Volwassen mannen kunnen naast het bestaande dorp hun eigen dorp bouwen, maar blijven steeds afhankelijk van de beslissingen van de hoogste in rangorde.

De dorpsoverste maakte ons duidelijk hoe belangrijk onderwijs voor hem wel is. Z'n volk had één keer de boot gemist, maar dat mag geen twee keer gebeuren.

Hij bedankte dan ons voor onze komst, en wenste ons veel succes met het welslagen van het project. De toekomst van zijn kinderen wordt bepaald door het welslagen van projecten als dat van ons. En dan word je stil natuurlijk ...