Professionele Bachelor ICT aan de KaHo Sint-Lieven

Een exotische reis wordt vaak geassocieerd met immodium en motillium. Toch worden we verwend, en bleef de huisapotheek (what's in a name) voorlopig dicht.

De lokale menu's bestaan uit enerzijds rijst, njam of gestampte zaden, en anderzijds uit kip, geit of rund. Daarmee kan je al snel een negental mogelijkheden vormen, maar echt gevarieerd kan je het natuurlijk niet noemen...
Dat is ook de reden waarom sommige kinderen ondervoed zijn: ze krijgen voldoende voedsel, maar het is te eenzijdig. In de voedseldriehoek ontbreekt hier een stuk: verse groenten zijn er slechts zelden.

De volumes en snelheid waarmee gegeten wordt, verdienen een stevige vermelding. Op het moment dat wij het eerste beentje afgekloven hebben, zit Namoine al met een leeg bord te wachten.

Restafval is hier nagenoeg onbekend. beentjes worden afgekloven, uitgezogen en opgegeten. Dat geldt trouwens ook voor de kop van een vis. Van een kip blijven enkel de meest weerspannige beenderen over. De hond die op het erf rond loopt, hoopt hier al lang niet meer om wat restjes te krijgen.

Zelf proberen we niet te Europees te zijn in onze eetgewoontes, en dat wordt wel geapprecieerd. Toch schuiven we de beentjes achteraf met een glimlach door...
Af en toe schotelt men ons een semi-westerse schotel voor: spaghetti op z'n Togolees of vis met frietjes...

Eten gebeurt hier steevast met de handen, maar voor potentiële blanken is er altijd wel een vork te vinden. Hoewel de omstandigheden erg moeilijk zijn (warm, vochtig, vuil), is m'n ook steeds erg beducht voor hygiëne. Handen worden meerdere malen per maaltijd gewassen, en de afwas gebeurt hier ook voor het eten.

Een echte delicatesse (maar toch bedankt) komt uit Burkina faso. Daar wordt soep gekookt van runderhuiden en schedels. De geur associeerden we nochtans niet meteen met een menu in het Huis Van Cleve.