Voor de meeste lezers zal de afkorting IP geen onbekende zijn. Als het niet is omdat ze als student ermee om de oren worden geslagen, dan waarschijnlijk wel omdat het ooit opdook bij problemen met de internetverbinding.
Hiermee zijn we meteen aanbeland bij het belangrijkste toepassingsgebied van het Internet Protocol, met nam het Internet. IP verzorgt een deel van de communicatie tussen twee computers, het zorgt kort samengevat voor een gestructureerde adressering.
Elke computer moet uiteraard een uniek adres krijgen en daarnaast moet over de toekenning van de adressen wel eens nagedacht worden om te zorgen dat het dataverkeer routeerbaar blijft. Dit gebeurt door een structuur aan te brengen in de adressen, die je ook vindt in andere systemen (b.v. telefoonnummer= landcode - zonenummer -abonneenummer). Naarmate een pakket dichter bij zijn bestemming komt zal een groter deel van het adres bekeken worden om het correct af te leveren.
Op dit ogenblik wordt voornamelijk IPv4 gebruikt. Het probleem met IPv4 is dat het slechts voorziet in ongeveer 4 miljard adressen en dat is niet genoeg. Er werd al gevreesd voor een tekort aan IPv4 adressen in de jaren 90, maar door een paar trucjes zoals NAT/PAT, CIDR en VLSM uit de kast te halen is dit probleem nog een eindje uitgesteld geweest. Helaas lijkt het er stevig op alsof het einde er zit aan te komen (zie teller hieronder).
De ultieme oplossing is een nieuwe vorm van adresseren in de opvolger van IPv4 en dat is logischewijze IPv6. IPv6 voorziet in een pak meer adressen, zodanig veel dat het getal nogal moeilijk te benoemen is (10^38). Om het toch een beetje te kaderen: IPv6 voorziet in 50000 quadriljoen adressen per persoon.
IPv6 heeft nog wel een aantal andere verbeteringen ten opzichte van IPv4, maar het zal het tekort aan adressen zijn dat uiteindelijk IPv4 aan de kant zal schuiven.
Het grote probleem is namelijk dat deze protocols niet compatibel zijn met elkaar en zolang het Internet op IPv4 werkt, is het dus niet evident om over te schakelen op IPv6. Wie meer informatie over IPv6 wil, kan uiteraard terecht bij google, maar er is ook een interessant educatief project van de Europese Unie.
We wilden best wat informatie over de mogelijkheden om IPv6 al in het eigen netwerk te gebruiken terwijl de rest van de wereld al op IPv4 werkt. Hiervoor schakelden we een deel van de intelligentie van 2ICT in onder de vorm van Philip Bosteels, Steven De Messemaeker en Jonathan Spruyt.
Ze onderzochten de mogelijkheden om zelf een IPv6 netwerk te bouwen met de cisco apparatuur uit de labo's en de verschillende opties om vervolgens verbinding met het Internet te maken.
Als resultaat produceerden ze een sterk document over het opzetten van het IPv6 netwerk (o.a. automatische adresconfiguratie, instellen routing) en de verschillende mogelijkheden om de overgang vlot te laten verlopen (dual stack, NAT-PT, statische tunnels, ISATAP, ...).
Het resultaat van het project was dermate positief dat we hopen hier volgend academiejaar een vervolg op te breien en (ons deel van) het schoolnetwerk op IPv6 te krijgen. Hier is echter nog behoorlijk wat overleg voor nodig, wordt dus hopelijk vervolgd...