Het zat er aan te komen: Apple is nu meer centen waard dan Microsoft. Nochtans leek de strijd uit de beginjaren om de desktop tussen beide bedrijven comfortabel gewonnen door Microsoft, en mocht Apple, op het eind van de jaren negentig nog aan de rand van het faillissement, al blij zijn met het behoud van haar kleine maar trouwe schare aanhangers. Die zaten vooral in de grafische sector, niet toevallig mensen met een grote nood aan computers, maar zonder de behendigheid er goed mee om te kunnen gaan. Het gevoel voor gebruiksgemak en de recente reeks geweldige iP** producten hebben Apple groot gekregen. De haast hysterisch enthousiaste eindgebruiker sluit daarbij graag de ogen voor de vaak toch wel middelmatige hardware die hij krijgt voor zoveel geld.
Toch moet ik toegeven dat ik zoals velen Apple oorspronkelijk als een soort bevrijder binnenhaalde. Wie tegen Microsoft is, is voor mij, zoiets. Niet zozeer vanwege het gebrek aan visie van Microsoft of de miskleunen die het soms op de markt bracht - remember Vista en Internet Explorer - maar omdat het zijn dominante positie misbruikte om mij als consument aan hun producten te ketenen en hun concurrenten uit de markt te duwen. De weigerachtigheid de nodige API's met documentatie open te stellen voor concurrerende softwareproducenten bijvoorbeeld, of de 'Als wij Windows willen leveren met een broodje ham als geïntegreerd onderdeel, dan doen wij dat' houding waarmee de wereldbevolking nu met een inferieure browser en mediaplayer opgezadeld zit, het feit dat je voor elke nieuwe PC een Windowslicentie moet betalen, of je nu wil of niet... het zijn praktijken die sinds Rockefeller niet meer gezien waren.
De bevrijder lijkt echter erger te worden dan de bezetter. Ik denk aan het arrogante stilzwijgen waarin Steve Jobs zich steevast omhult bij problemen, zoals de ontploffende batterijen, falende grafische kaarten of de vele zelfmoorden in de omstreden Chinese iPhone-fabriek. Ik geloof ook geen snars van de technische redenen die Steve Jobs aanhaalt om RIA plugins als SilverLight en Flash te weren van de iPod en de iPad: het is gewoon een overduidelijke afscherming van haar eigen App Store. En neem een greep uit het nieuws van de maand mei alleen al: berichten over censuur, concurrentievervalsing en intimidatie volgen elkaar in hoog tempo op. En vorige week lanceerde Apple dan zijn HTML5 showcase. De demo's zijn vaneigens knap uitgewerkt, maar de grap is: het is enkel te bekijken in Safari. Andere browsers, ook al ondersteunen ze HTML5 stukken beter - denk aan Chromium of Opera - krijgen een foutmelding, met uiteraard de uitnodiging Safari te installeren (helemaal waterdicht is het nog niet: via de developerpagina raak je er wel in).
De boodschap van Apple wordt duidelijk: ze geven geen moer om het Open Web, en schuwen geen middel om hun doelen te bereiken. Misschien iets om bij stil te staan de volgende keer dat iemand voor de zoveelste keer het bedrijf de hemel in bejubelt...