Togo, een klein landje (anderhalve keer België) aan de westkust van Afrika maakt zich op voor de komst van twee IT'ers. Of omgekeerd, dat is misschien eerlijker.
De voorbije dagen werden gevuld met de jacht op visums, muskietennetten en info die ons tijdens de trip moet behoeden voor onheil. Togo-kenners bestoken ons daarbij met nuttige info, waarvoor we hen uiteraard dankbaar zijn. Met de geringe Afrika-ervaringen die we reeds bezitten, proberen we ons relatief kort verblijf zoveel mogelijk te laten renderen.
Het is aftellen...
De trip ter plaatse wordt wellicht een aanslag op onze ruggengraat, in beide betekenissen van het woord. In het programma dat we net ontvingen staat een verplaatsing gepland van Lomé over Dapaong (>600km) naar Ouagadougou (Burkina Faso), over wegen die daar tijdens het regenseizoen hun eigen leven leiden. Met de wispelturige regelmaat van de Afrikaanse klok verleggen ze zich wat, en dan kan je als chauffeur maar beter niet op de GPS vertrouwen.
Om ons Westers denkpatroon al wat te synchroniseren met het mooiste continent, werden we gewaarschuwd dat Togo slechts drie bankautomaten telt, met 300 km tussen de toestellen onderling. Vaak werkt er dan ook nog eentje niet, dus geld afhalen neem je best op in een maandplanning...
Na dit project kunnen we hopelijk het pad effenen voor enkele van onze studenten. Sommigen daarvan stelden zich reeds spontaan kandidaat na het vorige blog-bericht, dus met de interesse en motivatie zit het alvast goed.
Nog twee weekjes...